Τοπίο. Μία λέξη που μπορεί να χρησιμοποιούμε καθημερινά. Ασυναίσθητα. Αλλά που πολύ λίγοι κατανοούν. Το τοπίο είναι μέρος της ζωή μας. Είναι η ζωή μας. Αγνοώντας παντελώς την έννοιά του. Το τι σημαίνει. Το τι υπονοεί και το τι συνεπάγεται.
Τοπίο είναι ο τόπος που βιώνεις την εκάστοτε στιγμή. Το περιβάλλον που σε περιτριγυρίζει και σου οριοθετεί τον χώρο στον οποίο κινείσαι. Τοπίο είναι ένα βουνό, μία πλαγιά κατάμεστη στα δέντρα. Ένα πάρκο που μπορεί κανείς να ξαποστάσει σε ένα παγκάκι. Να γυμναστεί στα υπαίθρια όργανα γυμναστικής. Να περπατήσει στα μονοπάτια του. Τοπίο είναι το οικοδομημένο περιβάλλον στο οποίο ζεις, εργάζεσαι, κινείσαι. Τοπίο είναι ένα στενό δρομάκι που καταλήγει σε αδιέξοδο. Αλλά και μία λεωφόρος, με τους ουρανοξύστες να κατευθύνουν την κίνηση του αέρα και να οριοθετούν το οπτικό σου πεδίο.
Τοπίο είναι οι ήχοι που αφουγκράζεσαι στον εκάστοτε τόπο στον οποίο βρίσκεσαι. Οι ήχοι του γάργαρου νερού ,να ρέει κάπου ανάμεσα στα δέντρα του καταπράσινου βουνού. Οι φωνές των παιδιών στο πάρκο και τα τιτιβίσματα των πουλιών. Η εκκωφαντική ησυχία στο αδιέξοδο δρομάκι. Η βοή του κόσμου και των αυτοκινήτων στην πολυσύχναστη λεωφόρο. Ο ήχος του τόπου είναι τοπίο.
Τοπίο είναι η πανοραμική θέα του βουνού. Τα ψηλά δέντρα και τα νερά της μικρής λιμνούλας στο βάθος του πάρκου. Οι τοίχοι από τούβλο και οι κάδοι σκουπιδιών στη γωνία από το μικρό δρομάκι. Το skyline των ουρανοξυστών είναι τοπίο. Η εικόνα του τόπου είναι τοπίο.
Τοπίο είναι η μυρωδιά δροσιάς του παγωμένου αέρα του βουνού. Των ανθισμένων παρτεριών στο πάρκο. Της βρωμιάς των σκουπιδιών στο σκοτεινό σοκάκι. Οι μυρωδιές των κοσμοπολίτικων street food στο μεγάλο άστυ. Οι αόρατες “ευωδίες” του τόπου είναι τοπίο.
Μην ρωτάς γιατί είναι τόσα πολλά. Απλά βίωσε, άκου, δες και μύρισε. Άσε τις αισθήσεις σου να σε συνεπάρουν και αφουγκράσου τον κάθε τόπο που επισκέπτεσαι. όποιος και αν είναι αυτός. Φυσικός ή τεχνικός. Αφουγκράσου τον, ανέλυσε τον, κατανόησέ τον.
Πίστεψέ με ότι μόνο τότε, θα κατανόησες πόσα πολλά χάνεις και αγνοείς από το τοπίο της γης.
